Drifting to najnowsze zjawisko w sporcie motorowym, nadające nowy wymiar prędkości i precyzji. Tego lata ten sport zwróci na siebie większą uwagę dzięki wejściu na ekrany produkcji studia Universal Pictures – Szybcy i wściekli: Tokyo Drift. Drifting nie jest sportem nowym. Został on „wynaleziony” w Japonii w latach 70-tych ubiegłego stulecia przez Kunimitsu Takahashiego – legendarnego motocyklistę, który został kierowcą wyścigowym i zasłynął z tego, że wjeżdżał z dużą prędkością w zakręt po jego wewnętrznej stronie po czym przecinał zakręt zachowując swoją wysoką prędkość. Sposób jazdy Takahashiego na torze zauroczył pewnego japońskiego fana streetracingu. Był nim Keiichi Tsuchiya, który rozpoczął ćwiczenie techniki na ulicach i krętych górskich drogach. Tsuchiya zyskał sobie miano “Dori Kin” będące japońskim skrótem od “Drift King” (Król driftingu). Drifting dla Dori Kina to taniec na krawędzi możliwości samochodu. Drifting to odpowiedni kąt skrętu kół, “pompowanie” sprzęgła, balansowanie pedałem gazu i – w odróżnieniu od innych sportów motorowych – używanie hamulca ręcznego. Najlepsi „drifterzy” oceniają prędkość i kąt. Podczas „driftu” nie mogą zdarzyć się żadne błędy ani jazda “wężykiem”. Istotne są także dym i intensywność jak również poślizg samochodu, który musi być możliwie najbardziej ekscytujący.
