zajęcia z nauki jazdy na motocyklu dzielą się na kilka etapów. Po pierwsze, musimy opanować teorię. Zwykle zajęcia te trwają w sali wykładowej, a następnie przenoszą się na zewnątrz, gdzie poznajemy już motocykl od bardziej praktycznej strony.
Uczymy się o tym, z jakich części składa się motocykl. Mamy wiele ćwiczeń ze startu, z zatrzymywania się, ze zmiany biegów, slalomy, ruszanie bez stawania na nogi, jazda na siedząco, na stojąco itd. kiedy już opanujemy to wszystko, wtedy nasz kurs przenosi się w nieco inne realia. Mianowicie w teren.
W terenie są za to ćwiczenia na różnego rodzaju gruntach, musimy nauczyć się, jak jeździć po terenie twardym, jak po miękkim, piaszczystym, pulchnym, kopnym itd. i oczywiście znów uczymy się jeździć na siedząco, na stojąco w tak różnych i zmiennych warunkach. W terenie ćwiczy się także wprowadzanie motocykla w uślizgi tylnego koła, po to, aby go umieć wyprowadzić z tego.
Następnie ćwiczy się zatrzymywanie motocykla z prędkości trzydziestu lub 40 kilometrów/h, i to na różnych gruntach. Takie ćwiczenie jest bardzo przydatne, ponieważ uświadamia młodym kierowco, jak bardzo grunt, po którym się poruszamy oraz warunki panujące na drogę, mają wpływ na sposób hamowania, ana długość hamowania i na bezpieczeństwo hamowania i zatrzymywania się.
Kursant musi także nauczyć się jazdy dosiadem, czyli w taki sposób, aby kolanami trzymać się baku, i aby ręce były luźno. To ćwiczenie jest potrzebę do tego, aby prowadzący motocykl mógł lepiej i łatwiej sterować sprzęgłem, gazem, przednim hamulcem, kierunkowskazami, klaksonem – wszystkim tym, czym musi się zajmować w trakcie jazdy. Wtedy już może uczyć się jak zmieniać biegi w dół z „przekazówką”.
O co w tym chodzi? Przegazówka jest wykonywana w czasie zmiany biegu na niższy. Po wciśnięciu sprzęgła dodaje się gazu tak, aby wyrównać prędkość obrotową kół zębatych w skrzyni biegów. Potem bieg zmieniamy na niższy. Następnie sprzęgło zwalniane jest równocześnie ze zwolnieniem manetki gazu. To rzecz która się wydaje bardzo skomplikowana, jednak musi być zrobiona w sekundę. Po prostu trzeba ćwiczyć, aby móc t w końcu wykonać. Jak we wszystkim, wprawa czyni mistrza. Każde działanie musi być przećwiczone odpowiednią ilość razy, zanim nauczymy się je wykonywać w sposób dobry lub bardzo dobry.
Jazda po terenie jest bardzo ekscytująca, ale wymaga bardzo dużej sprawności kursanta. Kursant może wyjechać w teren w momencie, kiedy ma już opanowane wszelkie ćwiczenia na palcu, potrafi poradzić sobie. Na placu manewrowym uczymy się też takich rzeczy jak jazda bez trzymania.
Dopiero, kiedy opanujemy jazdę w naprawdę dobrym stopniu, instruktor pozwoli wyjechać na ulice, gdzie będzie ćwiczył z nami. Instruktor siedzi wtedy na miejscu pasażera.
mks
